dziś jest: sobota, 21.10.2017r.   imieniny:

Gwara łowiecka

A

- ambona - stanowisko myśliwskie zbudowane nad ziemią na słupach, czasem na   drzewie,
-
anons - głos psa oznajmiający znalezienie zwierzyny, inaczej oszczek,
-
anonser - pies myśliwski głoszący znalezienie zwierzyny,
-
antabka - bączek - uchwyt do mocowania paska broni myśliwskiej,
-
apel - sygnał rozpoczęcia polowania,
-
aportowanie - przynoszenie przez psa myśliwskiego strzelonej zwierzyny lub postrzałków,
-
automat - broń myśliwska samopowtarzalna, może być śrutowa lub kulowa,
-
awantaż - odchylenie kolby w prawo lub w lewo od osi lufy,

B

- badyle - nogi łosia, jelenia lub daniela,
-
badylarz - łoś byk, o porożu w kształcie krótkiej tyki z długimi palczastymi odnogami,
-
bałamut - pies gończy gubiący trop lub głoszący ptaka,
-
bałuch - hałas, gwar w kniei spowodowany przez naganiaczy,
-
bałuchy - trzeszcze - oczy zająca,
-
bałwanek - kukła dzikiej kaczki, puszczana na wodę wabi inne kaczki,
-
bałyk - czołganie się psa ku wytropionej zwierzynie,
-
baran - samiec muflona,
-
barłóg - legowisko dzików lub niedźwiedzi,
-
basior - dorosły samiec wilk,
-
basista - jeleń byk wyróżniający się grubym głosem,
-
bączek - antabka - uchwyt do mocowania paska broni myśliwskiej,
-
bąkać - wydawanie głosu przez psy gończe po znalezieniu tropu,
-
bekowisko - okres godowy danieli lub miejsce godów danieli,
-
bieg - noga dzika,
-
bielenie - zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny,
-
blaski - inaczej trzeszcze - oczy zająca,
-
bobrowisko - osiedle bobrów,
-
bokobrody - kępki dłuższych włosów, wyrastające na policzkach rysia, dzika, jenota,
-
bok - inaczej nadlufka - broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych pionowo,
-
broda - narośl pokryta dłuższym włosem, zwisająca pod szyją łosia,
-
brok - dawna nazwa bardzo drobnego śrutu,
-
bródka - krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, przy nasadzie ogona słonki,
-
buchtowanie - rycie w ziemi przez dziki w poszukiwaniu żeru,
-
buchtowisko - miejsce zryte przez dziki,
-
bukowisko - okres godowy i miejsce godów łosi,
-
burknięcie - odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka,
-
byk - samiec żubra, łosia, jelenia, daniela,

C

- cap - samiec kozicy,
-
cewki - nogi sarny,
-
chłyst - młody jeleń byk, który w czasie rykowiska przebywa w pobliżu chmary,
-
chmara - stado żubrów, jeleni, łosi, danieli,
-
chorągwie - inaczej flagi - fragmenty scypułu zwisające z tyk jelenia,
-
chrap - głos łosia byka w czasie bukowiska,
-
chrapanie - głos wydawany przez słonkę w trakcie lotu godowego (ciągu),
-
chrapy - nozdrza żubra, zwierzyny płowej, muflona, kozicy,
-
chyb - długa i gęsta szczecina na grzbiecie dzika,
-
ciąg - przelot dzikich kacze lub gęsi na wodę rano lub wieczorem,
-
ciągnięcie - powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
-
ciec - ucieczka piesza kuraków,
-
ciecier - cietrzew kogut,
-
ciecieruk - młody cietrzew kogut
-
cieciorka - kura cietrzewia,
-
cieczka - okres godowy lisów, wilków, borsuków, jenotów, psów,
-
cieki - nogi ptaków, kuraków,
-
cielę - żubr, jeleń, daniel w pierwszym roku życia,
-
cuch - węch psa myśliwskiego,
-
czarna stopa - teren pozbawiony pokrywy śnieżnej,
-
czemchanie - wycieranie poroża ze scypułu,
-
czternastak - jeleń byk o siedmiu odnogach na każdej tyce,
-
czterodwudziestak - jeleń byk mający po dwanaście odnóg na każdej tyce,
-
czochrać się - wycieranie o drzewa jeleni lub dzików,
-
czuszykanie - głos wydawany przez koguta cietrzewia podczas toków,
-
czyrykanie - głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy,

D

- darniak - samiec sarny (rogacz) o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy,
-
daszek - posyp - paśnik dla kuropatw lub bażantów,
-
dławienie - duszenie zwierzyny przez drapieżniki czworonożne,
-
dołowanie - umieszczanie strzałów poniżej miejsca celowania,
-
dubeltówka - śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych poziomo obok siebie,
-
dublet - ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi strzałami,
-
dwudwudziestak - jeleń byk noszący wieniec o jedenastu odnogach na jednej tyce,
-
dwudziestak - jeleń byk o dziesięciu odnogach na jednej tyce,
-
dwudziestka - śrutowa broń myśliwska kaliber 20,
-
dwunastak - jeleń byk o sześciu odnogach na jednej tyce,
-
dwunastka - śrutowa broń myśliwska kaliber 12,
-
dwururka - inaczej dubeltówka,
-
dyndować - o lisie, borsuku wilku lub jenocie - biec truchtem,
-
dziesiątak - jeleń byk o pięciu odnogach na jednej tyce,
-
dzikarz - pies myśliwski używany do polowań na dziki,
-
dziwerówka - strzelba myśliwska o lufach wykonanych ze stali damasceńskiej,

E

- ekspres - łamana broń myśliwska kulowa o dwóch lufach,
- elaboracja - własnoręcznie wykonywanie śrutowej amunicji myśliwskiej,
- eżektor - wyrzutnik łusek w myśliwskiej broni łamanej,

F

- fafle - obwisłe górne wargi psa myśliwskiego - wyżła,
-
fajki - kły dzika rosnące w górnej szczęce,
-
farba - krew zwierzyny,
-
farbować - zostawiać krew na tropie,
-
fartuszek - pęk jasnych włosów przy sromie sarny,
-
fiołek - gruczoł zapachowy u lisa, znajdujący się przy nasadzie ogona,
-
fladrować - zakładać fladry,
-
fladry - sznury z czerwonymi szmatkami, służą do polowań na wilki,
-
flagi - fragmenty scypułu zwisające z tyk jelenia w trakcie wycierania poroża,
-
flanka - skrzydło myśliwych zagięte w kierunku miotu,
-
flankować - obstawiać stanowiska na flankach,
-
flinta - inne określenie strzelby myśliwskiej,
-
fuzja - inne określenie strzelby myśliwskiej,

G

- gach - samiec zająca,
-
gały - oczy zająca,
-
gamrat - odyniec w okresie huczki,
-
gawra - zimowe legowisko niedźwiedzia,
-
gęba - pysk żubra,
-
ględzenie - głos wydawany przez łanię,
-
głosić - oznajmianie przez pasa, znalezienia tropu lub osaczenie zwierzyny,
-
głuszak - pisklę głuszca,
-
głuszka, głuszyca - samica głuszca,
-
gomóła - jeleń byk po zrzuceniu poroża,
-
gon - głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie, okres godowy kozic,
-
gońka - sarna koza grzejąca się poza okresem rui,
-
gra - szczekanie psów gończych idących po tropie,
-
grabarz - pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę,
-
grandle - szczątkowe kły w górnej szczęce jelenia,
-
grot - odnoga kończąca tykę w parostkach kozła, zakończenie odnogi w wieńcu jelenia,
-
gryzawka - pędy wierzby lub osiki nasycone solą,
-
grzywa - gęsta długa sierść na szyi i karku żubra, łosia, jelenia
-
guzikarz - młody kozioł o porożu w kształcie niskich stożków, guzików,
-
guziki - zwykle pierwsze poroże kozła,
-
gwizd - ryj dzika, głos słonki i jarząbka, głos jelenia sika,

H

- haki - inaczej grandle, szczątkowe kły jelenia w górnej szczęce,
-
huczka - okres godowy dzików inaczej lochanie,

I

- igły - rogowe igiełki u leśnych kuraków wyrastające po bokach palców,
-
igrzysko - toki głuszców, miejsce toków głuszców,

J

- jasła - drabina na którą kładzie się karmę dla zwierzyny płowej,
-
jazgot - ujadanie wilków lub psów,
-
jaźwiec - borsuk,
-
jednorurka - myśliwska broń o jednej lufie gładkiej,
-
jucha - farba (krew) niedźwiedzia,

K

- kaliber - średnica lufy broni palnej,
-
kalibrownik - przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych,
-
kamionka - kuna domowa,
-
kantak - pazur na tylnym palcu ptaka drapieżnego,
-
kapelusznik - staropolska nazwa bardzo starego odyńca,
-
kapitalny - samiec zwierzyny płowej noszący medalowe poroże,
-
kaptur - nakrycie głowy ptaka łowczego, inaczej kapa,
-
karawan - pojazd do przewozu ubitej zwierzyny,
-
karmisko - miejsce wykładania karmy dla zwierzyny,
-
kądziel - owłosienie szyi, karku i garbu żubra,
-
kąpielisko - miejsce kąpieli dzików i zwierzyny płowej,
-
kęsy - zęby ssaków drapieżnych,
-
kipieć - ucieczka na oślep zająca,
-
kiść pęk białych włosów u borsuka, zakończenie ogona żubra,
-
kita - ogon lisa i wiewiórki,
-
kitka - bródka kozicy,
-
klamra - skrzydło linii myśliwych,
-
klapak - młoda, zwykle nielotna kaczka,
-
klapanie - pierwsza zwrotka pieśni głuszca,
-
klaskanie - trzecia zwrotka pieśni głuszca, inaczej korkowanie,
-
klekotka - kołatka, służąca do straszenia zajęcy w czasie pędzenia,
-
klępa - samica łosia, inaczej łosza,
-
kluczka - odskok zwierza w bok podczas ucieczki,
-
kłańce - zęby wilka,
-
kłapać - odgłos wydawany przez dzika w stanie podniecenia,
-
kłaść - ubić zwierza celnym strzałem,
-
kłuć - dobić zwierza kordelasem,
-
kobylarz - stary, bardzo duży wilk,
-
kocioł - sposób polowania na zające,
-
kokanie - głos wydawany przez cieciorkę,
-
kokcielić - o pardwach i cietrzewiach - wydawać głos,
-
kołatka - przyrząd służący naganiaczowi do straszenia zwierzyny,
-
kołnierz - długie piórka wokół szyi koguta bataliona,
-
komora - klatka piersiowa zwierzyny,
-
kopnięcie - uderzenie kolby broni myśliwskiej w ramię podczas strzału,
-
kopno - legowisko zająca w śniegu,
-
kopyra - gwarowa nazwa zająca,
-
kordelas - długi, prosty nóż myśliwski, służy do dobijania zwierzyny,
-
korkowanie - trzecia zwrotka pieśni głuszca,
-
korona - co najmniej trzy odnogi w górnej części wieńca jelenia,
-
koryto dzicze - ślad przejścia dzików w głębokim śniegu,
-
kosacz - stary cietrzew,
-
kot - nazwa zająca i rysia,
-
kotlina - zagłębienie w ziemi, stanowiące legowisko zająca w okresie bezśnieżnym,
-
koza - samica sarny (siuta) i kozicy,
-
kozioł - samiec sarny (rogacz),
-
koźlę - sarna do jednego roku życia,
-
kożuch - futro zająca,
-
krajce - brzegi dzioba jastrzębia,
-
krechtanie - głosy wydawane przez głuszce podczas zapadów,
-
krektun - jednoroczny głuszec nie biorący udziału w tokach,
-
kreślić - robienie śladów skrzydłami, podczas toków głuszca, cietrzewia,
-
krykucha - kaczka krzyżówka, wyhodowana w niewoli,
-
kudłacz - gwarowa nazw niedźwiedzia,
-
kudły - długa sierść niedźwiedzia,
-
kufa - pysk psa myśliwskiego (wyżła),
-
kulka - haczyk służący do patroszenia ptactwa,
-
kulkowanie - patroszenie ptactwa za pomocą kulki,
-
kureń - nazwa gwarowa szałasu myśliwskiego,
-
kurkówka - dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach,
-
kuwiek - piszczałka do wabienia ptaków,
-
kwadruplet - cztery celne, oddane bezpośrednio po sobie strzały,
-
kwiat - ogon zwierzyny płowej i borsuka,
-
kwiatek - białe zakończenie kity lisa,

L

- lampy - oczy wilka,
-
latarnia - łeb wilka,
-
legawiec - pies myśliwski wystawiający zwierzynę,
-
legowisko - stałe lub czasowe miejsce odpoczynku zwierzyny,
-
licówka - łania prowadząca chmarę jeleni,
-
linia - szereg myśliwych ustawionych w równych odstępach podczas polowania,
-
linijka - pojazd konny służący do przejeżdżania myśliwych podczas polowania,
-
lira - ogon cietrzewia,
-
liszka - samica lisa,
-
liściarka - młode pędy drzew i krzewów, nasączone solą służące do dokarmiania,
-
lizawka - urządzenie łowieckie służące do wykładania soli zwierzynie,
-
locha - samica dzika,
-
lochanie - huczka dzików,
-
loftka - śrut o średnicy powyżej 4,5 mm,
-
loki - zdeformowane sterówki u kaczora kaczki krzyżówki - trofeum,
-
loty - skrzydła ptaków,
-
lufa - główna część broni palnej,
-
lustro - jasna plama na pośladkach zwierzyny płowej, biała plama na barkach głuszca,
-
lusterko - plamy na skrzydłach kaczek,

Ł

- łaja - kilka sfor ogarów,
-
łania - samica jelenia i daniela,
-
łańka - młoda łania nie prowadząca cielaka,
-
łapa - noga zwierzęcia zakończona pazurami,
-
łojny - tłusty, o zwierzynie w dobrej kondycji,
-
łopatacz - samiec łosia lub daniela noszący poroże w kształcie łopaty,
-
łopaty - prawidłowa forma poroża łosia i daniela, przypominająca łopaty,
-
łosza - samica łosia, klępa,
-
łoszak - młody łoś,
-
łowiec - staropolska nazwa myśliwego,
-
łowny - samiec jeleniowatych, który osiągnął pełnię rozwoju osobniczego,
-
łowy - staropolskie określenie polowania,
-
łoże - drewniana część broni myśliwskiej, osada (kolba i szyjka),
-
łupież - wypchana skóra ptaka służąca do układania ptaka łowczego,
-
łyżka - ucho zwierzyny płowej,
-
łzawica - dołek łzowy w przednim kącie oka jelenia i daniela,

M

- maisz, maiż - młody niedoświadczony ptak łowczy,
-
majak - czółno zamaskowane trzciną lub gałęziami, do polowań na ptactwo wodne,
-
malowanie - wycieranie się dzików i jeleni o drzewa po wyjściu z babrzyska,
-
mamrotanie - mruczenie niedźwiedzia,
-
marcowanie - okres godowy u rysia i żbika,
-
marczak - zając urodzony w marcu,
-
markowanie - zaznaczanie przez wyżła obecności zwierzyny,
-
marmurek - białe plamy na sterówkach ogona głuszca,
-
matecznik - bezpieczna ostoja zwierzyny,
-
medalion - spreparowana głowa z szyją ptaka lub ssaka,
-
mener - przewodnik psa myśliwskiego,
-
michałek - dubelt, pochodzący z drugiego lęgu,
-
mieszek - wabik na przepiórki,
-
mikita - lis,
-
mikot - wabik do wabienia kozłów,
-
miot - młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży,
-
młódka - młody ptak łowczy,
-
mnich - jeleń byk o porożu w kształcie niskich guzów,
-
molet - nacięcia matujące powierzchnię szyny lub nasadę muszki,
-
morda - pysk drapieżników,
-
możdżeń - wyrostek kostny na czaszce jeleniowatych,
-
murzyn - młody kogut cietrzew,
-
muszla - przyrząd do wabienia jeleni byków w okresie rykowiska,
-
myłkus - samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym,
-
myszka - młody piżmak,

N

- nadlufka - broń myśliwska o lufach ułożonych pionowo,
-
nadoczniak - druga odnoga wieńca jelenia byka lub łopaty daniela,
-
naganiacz - pomocnik myśliwego, którego zadaniem jest naganianie zwierzyny,
-
naganka - grupa naganiaczy współpracujących ze sobą na polowaniu zbiorowym,
-
narogi - jadalne narządy wewnętrzne zwierzyny grubej,
-
narzynacz - pies myśliwski szarpiący i gryzący ubitą zwierzynę,
-
nazimek - młody zając urodzony w jesieni,
-
nemrod - żartobliwa nazwa myśliwego,
-
niedokuna - młoda kuna,
-
niedolisek - młody lis,
-
niedostęp - cecha tropu jeleniowatych, odcisk tylniego badyla ,
-
niekoronny - jeleń byk noszący wieniec, którego tyki nie mają koron,
-
nielot - młody ptak nie umiejący latać lub dorosły w okresie pierzenia,
-
nogawice - gęste upierzenie na zgrzebłach głuszca,
-
norowce - psy myśliwskie przeznaczone do pracy w norach,
-
nurek - ptak łowczy potrafiący atakować od spodu,

O

- obciąć - ustalić za pomocą tropienia obecność zwierzyny w miocie,
- obcierka - strzał raniący powierzchownie zwierza,
- oczniak - pierwsza od róży odnoga wieńca jelenia i łopaty daniela,
- oczyć - rozglądanie się zwierzyny,
- odbić - odłączyć się od stada,
- odkapturzyć - zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego,
- odnoga - odgałęzienie tyki w porożu jeleniowatych,
- odtylcówka - broń myśliwska ładowana od tyłu,
- odwiatr - woń wydzielana przez strzeloną zwierzynę,
- odyniec - samiec dzika powyżej 4 lat,
- odzew - odezwanie się na trąbce, w odpowiedzi na sygnał myśliwski,
- oganiać - obieganie przez jelenia byka chmary łań w czasie rykowiska,
- okno - otwór wejściowy do nory lisa,
- omyk - ogon zająca,
- opalone - brązowe lub czarne zabarwienie oręża dzika i haków jelenia,
- opolować - objąć polowaniem część łowiska,
- oręż - trofeum myśliwskie z dzika - szable i fajki, czasem wieniec jelenia,
- organista - młody jeleń byk, który pierwszy rozpoczyna rykowisko,
- osacznik - dawna nazwa naganiacza,
- osada - łoże,
- osadzanie zwierzyny - zatrzymywanie w miejscu zwierzyny przez psa,
- osiadła - zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- osiemnastak - jeleń byk o dziewięciu odnogach na każdej tyce,
- oskrzydlić - postrzelić ptaka w skrzydło,
- osmużać - obielić zająca lub królika (ściągnąć skórę),
- ostatni kęs - włożony w pysk strzelonej zwierzyny fragment złomu,
- ostęp - część lasu z ostoją zwierzyny,
- ostoja - teren stałego przebywania zwierzyny,
- ostroga - wyrostek z tyłu odnóży kuraków, pierwszy sęk łopaty daniela,
- ostrolotka - trofeum z jednej z lotek w skrzydle cietrzewia i słonki,
- ostry - o psie - cięty,
- oszczek - szczekanie psa myśliwskiego, sygnalizującego znalezienie zwierzyny,
- oślada - trop kury na śniegu,
- otok - długa smycz służąca do prowadzenia psa myśliwskiego,
- otrąbić - ogłosić koniec polowania sygnałem myśliwskim,
- otropić - ustalić miejsce przebywania zwierzyny za pomocą tropów,
- owca - samica muflona,
- ósmak - jeleń byk z wieńcem o czterech odnogach na każdej tyce,

P

- parostki - poroże samca sarny. Trofeum myśliwskie.
- pędzenie - p. miot.
- pióro - ogólnie ptactwo łowne (strzelać do pióra - polować na ptactwo);
- pióra chybu - długie i sztywne włosy na karku dzika. P. chyb.
- pokot (rozkład )- ułożenie upolowanej zwierzyny w rzędy z zachowaniem myśliwskiej hierarchii gatunków.
- polowanie zbiorowe - polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- płaz (kordelasa, noża) - boczna powierzchnia głowni białej broni.
- postrzałek - zwierz, ptak zraniony przez myśliwego.
- przelatek - młody dzik, urodzony w roku poprzednim. Bez względu na płeć.
- przesmyk, weksel - stała, znana trasa przemieszczania się zwierzyny w konkretnej części lasu.
- puścić bez strzału - p. nie strzelany zwierz.

R

- rogacz - kozioł - samiec sarny.
- rozkład (pokot ) - ułożenie upolowanej zwierzyny w rzędy z zachowaniem myśliwskiej hierarchii gatunków

S

- sady - zlatywanie się w jedno miejsce kaczek,
- sadlisty - zwierzyna obrośnięta tłuszczem,
- sadowić - umieszczać ptaka łowczego na berle,
- sadzić - szybki bieg zwierzyny,
- sagalasówka - dawna broń myśliwska, z końca XVIII wieku,
- sak - rodzaj sieci do łapania ptaków,
- samura - locha,
- sarnina - dziczyzna z sarny,
- sekundowanie - naśladowanie przez wyżła innego, który wystawia zwierzynę,
- selekt - sztuka przeznaczona do odstrzału selekcyjnego,
- sęk - wyrostek na łopacie daniela i łosia,
- sfora - rzemień do prowadzenia psów gończych, kilka lub kilkanaście psów gończych,
- siać - duży rozrzut broni myśliwskiej,
- siąg - rozpiętość skrzydeł ptaków,
- sidło - kłusownicza pętla do łapania zwierzyny,
- siekaniec - używane zamiast śrutu drobne kawałki ołowiu lub innego metalu,
- sietnik - mający pieczę nad sieciami w dawnej służbie łowieckiej,
- siodło - biała plama po obu stronach grzbietu muflona,
- siuta - koza,
- skałka - w broni skałkowej, krzemień do krzesania iskier,
- skałkówka - dawna broń myśliwska, odpalana iskrą ze skałki,
- skarmiać - zużycie karmy do karmienia zwierzyny,
- skład - postawa strzelecka myśliwego,
- składać się - podniesienie broni do dołka strzeleckiego,
- składność broni - dopasowanie broni do myśliwego,
- skłuć - dobić kordelasem postrzałka,
- skłusować - pozyskać nielegalnie zwierzynę,
- skoki - nogi zająca, część nóg ptaka,
- skolenie - głos lisa,
- skrom - tłuszcz zająca i królika,
- skromny - tłusty,
- skrzekot - niepłodny mieszaniec cietrzewia i głuszca,
- słuchy - uszy dzika, zająca i królika,
- słupek - siad na tylnych skokach zająca lub królika,
- smuż - skóra zająca i królika,
- smycz - rzemień lub linka do prowadzenia psa przy nodze,
- sokolarnia - miejsce hodowli ptaków łowczych,
- sokolnictwo - układanie i polowanie z ptakami łowczymi,
- sokolnik - polujący z ptakami łowczymi lub je układający,
- solnik - lizawka,
- spadły - słaby wychudzony zwierz,
- spałowanie - zdzieranie zębami przez jelenie, łosie i daniele, kory z drzew,
- spłonka - część naboju myśliwskiego, służąca do zapalenia prochu,
- spudłować - nie trafić do zwierzyny,
- spust - język spustowy broni myśliwskiej,
- spuścić - zwolnić psa z otoku lub smyczy, zestrzelić lecącego ptaka,
- stanowisko - miejsce gdzie myśliwy oczekuje na zwierza,
- starka - samica ptaka wodząca młode,
- staśmienie wieńca - silnie spłaszczone tyki poroża jelenia,
- stawka - noga lisa i borsuka,
- stękanie - głos byka jelenia i łosia, przypominający stękanie,
- stopa - określenie powierzchni ziemi podczas polowania,
- stopka - zakończenie kolby broni myśliwskiej,
- stożek przejściowy - zwężanie się przewodu lufy za komorą nabojową,
- strąbić - zwołać myśliwych za pomocą trąbki,
- stroik - wabik na ptaki,
- strugi - przednie siekacze zająca i królika,
- strychulec - krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego,
- strzałowe - opłata za pozyskaną zwierzynę,
- strzelba - śrutowa broń myśliwska,
- strzelony - zwierz trafiony śmiertelnie,
- strzyc - obgryzać rośliny, nadstawiać uszu,
- strzyże - wąsy zająca,
- suka - samica psa, lisa, jenota lub borsuka,
- suknia - sierść zwierzyny płowej i dzika,
- sygnałówka - myśliwska, metalowa trąbka do grania sygnałów myśliwskich,
- syk - jeden z głosów cietrzewia, wydawany podczas toków,
- sylwetka - obrys zwierza,
- szabas - przerwa w tokach cietrzewia podczas wschodu słońca,
- szable - dolne kły dzika,
- szarak - zając,
- szarawary - długie włosy obrastające uda ssaków drapieżnych,
- szarża - atak dzika,
- szczecina, szczeć - włosy na ciele dzików,
- szczek - głos wydawany przez psy, lisy i sarny,
- szczenna - ciężarna suka,
- szczotki - igły - piórka u nóg koguta głuszca w okresie godowym,
- szczuć - gonić zwierzynę chartami,
- szczwacz - układacz chartów i ogarów,
- szczwać - polować z chartami,
- szczwany - zwierz doświadczony, chytry,
- szczypce - dawniej kleszcze do łapania borsuków żywcem,
- szesnastak - jeleń byk o ośmiu odnogach na tykach,
- szesnastka - broń śrutowa, kaliber 16,
- szlak - droga, którą często ciągnie zwierzyna,
- szlakować - tropić zwierzynę,
- szlifowanie - czyhitanie, głucha pieśń - ostatnia zwrotka pieśni głuszca,
- sznur - trop wilka lub lisa,
- sznury - fladry,
- szpicak - samiec zwierzyny płowej w pierwszym porożu w kształcie szpiców,
- szpile - raciczki,
- szpilki - igły,
- szpony - palce ptaków drapieżnych, uzbrojone w pazury,
- sztucer - myśliwska broń kulowa,
- sztuka - pojedynczy zwierz,
- szyć - strzelać wiele razy,
- szdlarz - samiec jeleniowatych o porożu bez odnóg,
- szyjka - najwęższa część łoża, służąca za uchwyt broni,
- szyna - połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej,
- ściągać - wolne dochodzenie psa do zwietrzonej zwierzyny,
- ścinka - sierść zwierza obcięta kulą w miejscu trafienia,
- ślad - dawniej trop, znak pozostawiony przez zwierzynę, poza tropem,
- śladować - tropić,
- ślepia - oczy drapieników,
- ślimy - rogi muflona,
- śrut - ołowiane kulki, stanowiące pocisk naboju śrutowego,
- śrutówka - myśliwska broń śrutowa,
- świece - oczy zwierzyny płowej,
- świstanie - głos wydawany przez słonkę w czasie ciągu,

T

- tabakiera - zakończenie ryja dzika,
- tabun - duże stado dzikich gęsi lub kaczek,
- talerz - lustro, chusteczka, serwetka - biała plama na zadzie jeleniowatych,
- tarzać się - kąpać się w piasku, dotyczy jeleni i dzików,
- tarzawisko - suche, piaszczyste miejsce, w którym tarzają się jelenie i dziki,
- tchórek - fretka,
- toki - gra godowa ptaków,
- tokowik - ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku,
- tokowisko - sadowisko - teren na którym ptaki odbywają gody,
- ton główny - korkowanie - trzecia zwrotka pieśni głuszca,
- trafić - ubić zwierzynę celnym strzałem,
- trąbka brzozowa - wabik na łosia,
- trelowanie - druga zwrotka pieśni głuszca,
- tresura - układanie psa myśliwskiego,
- trofeum - spreparowane części zwierzyny łownej,
- trojak - trójlufka,
- troki - pętle, rzemienne lub sznurowe, do noszenia ubitego ptactwa,
- trop - odciski stóp zwierząt na śniegu lub na ziemi,
- tropienie - śledzenie zwierzyny po tropach, dochodzenie postrzelonej zwierzyny,
- trop sfarbowany - trop farbującej zwierzyny,
- trop wejściowy - trop prowadzący do tropionego miotu,
- trop wyjściowy - trop prowadzący na zewnątrz tropionego miotu,
- trójlufka - trzylufowa broń myśliwska,
- tryplet - trzy celne strzały jednego myśliwego do różnych celów,
- trzebienie - usuwanie jąder ubitej zwierzynie,
- trzeszcze - bałuchy, blaski - oczy zająca,
- trzymać - osaczenie zwierzyny przez psy myśliwskie,
- tumak - kuna leśna,
- turzyca - sierść zająca i królika, nazwa zajęcy i królików,
- tusza - ciało ubitej zwierzyny grubej,
- tuszka - ciało ubitej zwierzyny drobnej,
- tyka - główna część poroża jeleniowatych,

U

- ubić - strzelić, ustrzelić, upolować zwierza,
- uchodzenie zwierza - ucieczka zwierzyny,
- urożenie - rogi tura, żubra. Trofeum myśliwskie,

W

- wachlarz - ogon koguta głuszca. Trofeum myśliwskie,
- warchlak - dzik w pierwszym roku życia, bez względu na płeć,
- weksel - p. przesmyk,
- wieniec - poroże samca jelenia. Trofeum myśliwskie,
- wypchnąć zwierzynę - o naganiaczu lub psie - wypędzić, wypłoszyć zwierzynę,
- wziąć miot - przeprowadzić polowanie na obszarze konkretnego miotu. p. miot,

Z

- zagniazdownik - pisklę opuszczające gniazdo zaraz po wykluciu się
- zapady, ciągi - przyloty kogutów głuszca wieczorem na tokowisko
- zaśnieżyć się, zakopać się - o cietrzewiu: zagrzebać się w śniegu
- zestrzał - miejsce, w którym stała zwierzyna w chwili oddania do niej strzału.
- zielonka - młoda kuropatwa w pierwszym upierzeniu
- zierniki - oczy ptaka
- zwrotka - każda z czterech części pieśni tokującego głuszca

Unikalne wejścia: 353206
Odsłoniętych podstron: 794628
2011 © Koło Łowieckie nr 17 Słonka  ::  All rights reserved.
Projektowanie i tworzenie stron www
Ważne: Użytkowanie serwisu www oznacza zgodę na wykorzystywanie plików "Cookies". Szczegółowe informacje w Polityka plików "Cookies".